Polecamy
wmpp

http://www.ptp.na1.pl/images//50%20lat%20ptp%20przewodnicz%B1ce.bmp

Najnowsze
Sonda
Czy popierasz akcję "Tylko mój brat mówi do mnie 'siostro'"?
 
Czy przeszkadza Ci gdy pacjent zwraca się do Ciebie "siostro"?
 
Odwiedziny

Światowa Organizacja Zdrowia Drukuj Email
11.06.2013.

Światowa Organizacja Zdrowia (World Health Organization – WHO ) powstała 7 kwietnia 1948 roku, od tego czasu obchodzimy w tym dniu Światowy Dzień Zdrowia. Polska została przyjęta do WHO 6 maja 1948 roku , wystąpiła z niej w 1950 roku – tak jak inne państwa socjalistyczne , ponowne wstąpienie do Organizacji nastąpiło w styczniu 1957r.

Głównym celem WHO jest osiągnięcie przez wszystkich ludzi możliwie najwyższego poziomu zdrowia.
Cel ten jest realizowany poprzez koordynację współpracy między państwami, przygotowywanie strategii polityki zdrowotnej.

Program działania WHO:

  1. Promocja rozwoju
  2. Wzmacnianie bezpieczeństwa zdrowotnego
  3. Wzmacniane systemów ochrony zdrowia
  4. Wykorzystywanie badań, informacji i dowodów naukowych
  5. Poszerzenie współpracy partnerskiej
  6. Poprawa wyników działania

WHO posiada siedzibę główną w Genewie oraz sieć biur regionalnych . Główną misją WHO w Europie jest służenie państwom członkowskim. Europejskie Biuro Regionalne WHO sformułowało cel Organizacji jako wspieranie państw w rozwijaniu ich własnej polityki zdrowotnej, programów zdrowia, promowanie zdrowia publicznego.
Obecnie wszystkie działania Organizacji są realizowane poprzez pryzmat systemów ochrony zdrowia. Za system ochrony zdrowia przyjmuje się organizacje, instytucje , których zadaniem jest podejmowanie działań skierowanych na poprawę i utrzymanie zdrowia.

1969 1969 1969

Biuro Krajowe WHO otwarto w Polsce w 1992 roku.
Rola biura krajowego :

  • Wspiera poszczególne kraje w realizacji ich celów
  • Reaguje na wnioski z kraju o pomoc
  • Współpraca w działaniach zdrowia publicznego
  • Koordynowanie zasobów związanych z ochroną zdrowia
  • Zarządzanie i koordynowanie działań WHO na terenie kraju

Wśród wielu działań takich jak walka z cholerą , malarią , chorobami wenerycznymi , Światowa Organizacja Zdrowia koordynuje badania medyczne , organizuje konferencje i sympozja międzynarodowe, ponadto doprowadziła do ujednolicenia nazewnictwa medycznego i standaryzacji leków.
Równocześnie w państwach w których występują braki pielęgniarek, położnych oraz innego personelu medycznego prowadzi działalność zmierzającą do podnoszenia kwalifikacji , przyznaje stypendia . Projekty prowadzone przez WHO w poszczególnych krajach realizowane są we współpracy miedzy innymi z : UNICEF- Fundusz Narodów Zjednoczonych Pomocy Dzieciom, FAO – Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa, UNESCO – Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty , Nauki i Kultury, równocześnie WHO wydaje wiele czasopism i publikacji .
Z tytułu członkostwa w WHO Polska korzystała ze stypendiów przydzielonych przez Organizację w zagranicznych ośrodkach naukowych. Były to pielęgniarki:

  1. mgr Chętnik Teresa - USA
  2. dr nauk pedag. Dobrowolska Barbara- Anglia, Belgia, Dania, Finlandia
  3. mgr Kwiatek Janina – Anglia, Dania
  4. mgr Olszewska – Kulczycka halina – USA
  5. Rozwadowska Maria – USA
  6. mgr Rybkowska – Lipińska Maria – Francja
  7. mgr Rychterska Maria – USA
  8. mgr Stecka – Fejter Halina – Anglia, Szkocja

Pielęgniarki polskie uczestniczyły również w seminariach organizowanych przez Europejskie Biuro Regionalne w Kopenhadze. I tak w 1959 r. Pani Stanisława Kierzkowska brała udział w seminarium na temat ‘’ Metod zarządzania i administracji w pracy pielęgniarek ‘’ w Hamburgu , w 1960 r. w Wiedniu Panie Maria B. Jezierska i Maria Stachowska w spotkaniu dotyczącym ‘’ kształcenia pielęgniarek dziecięcych’’ , 1962 r. Escurial - ,, Kształcenie i zatrudnianie pomocniczego personelu pielęgniarskiego ‘’ – tam reprezentowały nas Panie H. Gan _ Grabińska, J.Iżycka , B. Mosak , J. Musiałowicz , Z. Smierzchalska. Pani Jadwiga Izycka brała udział w seminariach w Kopenhadze w 1968 r. dotyczącym ‘’ Oceny systemów kształcenia pielęgniarek’’ i w Berno w 1970 r. ‘’ Ukierunkowanie pracy pielęgniarek w Europie’’. Informacje o przebytych spotkaniach zamieszczały w miesięczniku ‘’ Pielęgniarka i Położna ‘’ równocześnie składając sprawozdania do zarządów wojewódzkich PTP.

.
Polskie pielęgniarki pracujące w Światowej Organizacji Zdrowia .
Od kandydatów do pracy w WHO wymagano:

  • właściwego przygotowania ogólnego i zawodowego
  • długiego stażu pracy zawodowej
  • dobrego stanu zdrowia
  • znajomości minimum jednego języka obowiązującego w organizacji
Pielęgniarki musiały przedstawić dyplom pielęgniarski, kwalifikacje administracyjne i pedagogiczne, staż pracy w szkolnictwie, wymagano też umiejętności nauczania teoretycznego i praktycznego pielęgniarstwa , opracowania programów dla szkół pielęgniarstwa. Trzeba podkreślić iż udział polskich pielęgniarek w pracy na rzecz WHO zawdzięczamy Pani Halinie Stefańskiej ówczesnej Przewodniczącej Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego , oraz Jadwidze Iżyckiej , naczelnikowi Wydziału Programowego , wicedyrektorowi departamentu Średnich Szkół Medycznych. Obie Panie umiały nadać wysoką rangę polskiemu pielęgniarstwu na arenie międzynarodowej.
Polskie pielęgniarki pełniły w Światowej Organizacji Zdrowia trzy rodzaje funkcji:
  1. ekspertów
  2. konsultantów
  3. doradców Biura Głównego w Genewie ( praca w kraju )

  1. Stefańska Halina – ekspert - 1964 -1970 TUNEZJA, doradca
  2. Pajchel Szyc Jadwiga Barbara – ekspert - 1965- 1967 MAROKO
  3. Hoch Stefania – ekspert - 1967-1975 SENEGAL, ZAIR, KAMERUN
  4. Kierzkowska Stanisława – ekspert- 1967-1973 ZAIR, MALI
  5. Sikora Maria - ekspert - 1972 -1977 ZAIR , RWANDA
  6. Ginalska Anna – ekspert - 1975 - 1980 NIGERIA, konsultant
  7. Jezierska Maria Barbara – konsultant, ekspert -1965-1973 TUNEZJA , MAURETANIA
  8. Stachura Stanisława – ekspert- 1966-1975 KAMERUN, CZAD ,DAHOMEJ,
  9. Szarkowska Irena - konsultant, ekspert – 1967-1971, 1973-1975, 1978-1980 MONGOLIA
  10. Wiśniewska Marianna – konsultant, ekspert - 1967-1973 IRAK, SOMALIA
  11. Iżycka Jadwiga - konsultant, doradca
  12. Rachela Hutner – doradca
Do podstawowych obowiązków polskich ekspertów WHO należało:
  • Przygotowanie kadr do pracy w placówkach ochrony zdrowia
  • Przygotowanie nauczycieli i wykładowców do przejęcia zadań
  • Doradztwo w zakresie organizacji i zarządzania
  • Gromadzenie i przygotowywanie pomocy naukowych
  • Tworzenie i prowadzenie programów ramowych i szczegółowych
  • Kooperacja z władzami i organizacjami międzynarodowymi działającymi na terenie danego kraju
  • Tworzenie więzi międzynarodowych
  • Dbałość o prestiż WHO
Nasze koleżanki musiały zapoznać się z sytuacją polityczną i historią danego kraju w którym przebywały , stanem ich gospodarki , przemysłu i stanu zdrowia danej ludności . Pielęgniarki musiały przystosować się do zupełnie odmiennych warunków klimatycznych , innych zwyczajów kulturowych i obyczajowych. Trzeba pamiętać również o zagrożeniach epidemiologicznych , złym stanie placówek ochrony zdrowia , często braku dobrej wody pitnej . W wielu krajach były wojny domowe i przewroty polityczne.
Polskie pielęgniarki utrwaliły pozytywny wizerunek naszego zawodu i kraju. Wykazały się profesjonalizmem , taktem i przystosowaniem do innej cywilizacji. Przetarły drogę dla innych koleżanek .


Z tytułu członkostwa Polska korzystała ze stypendiów przydzielonych przez WHO na szkolenie kadr służby zdrowia , były to między innymi pielęgniarki:

  1. mgr Chętnik Teresa – USA,
  2. dr nauk pedag. – Dobrowolska Barbara – Anglia, Belgia, Dania, Finlandia,
  3. mgr Kwiatek Janina – USA,
  4. mgr Olszewska – Kulczycka Halina – USA,
  5. Rozwadowska Maria – USA,
  6. mgr Rybkowska – Lipiska Maria – Francja,
  7. mgr Rychterska Maria USA,
  8. mgr Stecka – Fejter Halina- Anglia, Szkocja,

Szczegółowe życiorysy wymienionych polskich pielęgniarek pracujących w Światowej Organizacji Zdrowia już wkrótce na stronie http://www.wmp.org.pl/pl/

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »