Polecamy
wmpp

http://www.ptp.na1.pl/images//50%20lat%20ptp%20przewodnicz%B1ce.bmp

Najnowsze
Sonda
Czy popierasz akcję "Tylko mój brat mówi do mnie 'siostro'"?
 
Czy przeszkadza Ci gdy pacjent zwraca się do Ciebie "siostro"?
 
Odwiedziny

Informacje o problemie Drukuj Email
16.02.2012.
logo kongresu

Ekspozycja zawodowa to kontakt pracownika z materiałem zakaźnym (np. z krwią) w związku z wykonywaniem pracy zawodowej. Codzienna praca personelu opieki zdrowotnej naraża go na ryzyko ciężkich zakażeń wskutek zakłuć igłami przy ponad 30 potencjalnie niebezpiecznych patogenach, obejmujących wirusy zapalenia wątroby typu B i C oraz HIV. Ponad 78% przypadkowo zakłutych pracowników ochrony zdrowia w Polsce nikomu tego nie zgłasza1. Wszystkie zabiegi medyczne mogą być źródłem ekspozycji zawodowej, a do najbardziej ryzykownych czynności należy pobieranie krwi, kaniulacja żył i tętnic oraz iniekcje.

Obecnie szacuje się, że w Europie w ciągu roku dochodzi do 12-30 zakłuć na 100 łóżek szpitalnych2.  W Polsce prawie 80% przypadków ekspozycji dotyczy zakłuć igłą, kaniulą dożylną lub ich elementem3.


Ekspozycja niesie ze sobą wysokie ryzyko zakażenia. Dlatego osoba eksponowana powinna jak najszybciej (nie później niż 48 godzin po ekspozycji) zgłosić się do lekarza i podjąć stosowne w takiej sytuacji kroki. Zakłucia stanowią jedno z najczęstszych i najpoważniejszych zagrożeń dla pracowników służby zdrowia w Europie oraz generują wysokie koszty dla systemów opieki zdrowotnej i społeczeństwa ogółem. Dodatkowo, emocjonalny aspekt zranień narzędziami ostrymi jest zawsze poważny i ma długotrwały wpływ na psychikę – nawet, gdy nie dochodzi do przeniesienia ciężkiego zakażenia. Pracownicy opieki zdrowotnej i ich rodziny mogą cierpieć przez wiele miesięcy w oczekiwaniu na informację, czy ulegli potencjalnie śmiertelnemu zakażeniu.


W Polsce brakuje jednak ujednoliconego modelu postępowania poekspozycyjnego. Rozwiązaniem jest wprowadzenie regulacji prawnych minimalizujących ryzyko ekspozycji wśród pracowników służby zdrowia. Zostały one wdrożone w wielu krajach i znacząco wpłynęły na poprawienie statystyk. W przypadku USA ustawa o Prewencji Zakłuć, która została wprowadzona w 2000 roku, przyniosła obniżenie liczby zakłuć w szpitalach o ok. 50%4 w ciągu 5 lat.



1 P. Smoliński, S. Serafińska, A. Gładysz, Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych, Chorób Wątroby i Nabytych Niedoborów Odporności, Akademia Medyczna we Wrocławiu, 2005.

2 ISSUE. Nurses Impast 2000; Needle Stick Injuries: Nurses at Risk. Michigan Nurse, March 2000

3 P. Smoliński, S. Serafińska, A. Gładysz, Katedra i Klinika Chorób Zakaźnych, Chorób Wątroby i Nabytych Niedoborów Odporności, Akademia Medyczna we Wrocławiu, 2005

4 Department of Labor, Occupational Safety, and Health Administration. Occupational exposure to bloodborne pathogens, needlestick, and other sharps injuries: final rule. Federal Register 2001;66: 5318-5325. (www.osha.gov)